Pałacyk Olszewskich

W rękach Potockich do 2. poł. w. XVIII, później należały do niejakiego Olszewskiego, następnie do Jana Stojowskiego. Ten odsprzedał dobra cadykowi Izraelowi Friedmanowi, a od jego następcy w r. 1875 majątek nabył Włodzimierz Hipolit z Oleksowa Gniewosz h. Rawicz (rodzina dziedziczyła włości do II wojny światowej). Pałac klasycystyczny z 1. poł. XIX w. na planie prostokąta, jednokondygnacyjny z przyziemiem, nakryty dachem czterospadowym. Elewacja frontowa, dziewięcioosiowa, z portykiem kolumnowym pośrodku, dźwigającym trójkątny przyczółek. Fasada ogrodowa z dwubiegowymi schodami prowadzącymi do ośmiokolumnowego portyku z wysokimi porte-fenetre. Elewacja boczna (prawa) neogotycka, pięcioosiowa z pozornym ryzalitem i wkomponowanym w niego portykiem ze zdwojonymi parami kolumn i oculusem w zwieńczeniu. Wystrój wnętrza w stylu empire z bogatą galerią obrazów i portretów rodzinnych. Pałac zniszczony i splądrowany przez wojska rosyjskie podczas I wojny światowej, w r. 1935 spłonął. Obecnie w ruinie. Dookoła roztaczał się park ze starym drzewostanem, przekomponowany w r. 1914 przez lwowskiego ogrodnika o nazwisku Kubik.

Artyści i rzemieślnicy

• Kubik, ogrodnik

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 155-158
• Czołowski A., Janusz B., Przeszłość i zabytki województwa tarnopolskiego, Tarnopol 1926 (http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/doccontent?id=11323). s. 100, 142, 186
• Kunzek T., Przewodnik po województwie tarnopolskim, Tarnopol 1928 s. 279-280