Pałacyk Jelskich

W w. XVII własność Chaleckich, następnie Radziwiłłów. Ok r. 1850 majątek wyłączono z klucza annopolskiego, po czym zakupili go Kałęczyńscy. Później dobra w charaketrze wiana przeszły na Jelskich, którzy dzierżyli włości do r. 1919. Pierwszy drewniany dwór we wsi wznieśli najprawdopodobniej Chaleccy. Była to budowla parterowa z gankiem pośrodku i lekko podniesionymi skrzydłami, zamkniętymi facjatkami. Przed r. 1914 w miejscu dworu wzniesiono nowy pałacyk, dwukondygnacyjny, trójosiowy (sic!) na planie prostokąta, kryty dachem czterospadowym z lukarną. Partię dolną podzielono pilastrami i płycinami, górną dekorowały medaliony i girlandy oraz wici roślinne nad środkowym porte-fenetre. Drzwi wejściowe poprzedzał taras z balkonem powyżej. Pałacyk otaczał niewielki ogród, przed rezydencją wytyczono gazon, a na teren kompleksu prowadziła monumentalna brama wjazdowa, składająca się z dwóch masywnych słupów z filarami i tarczami herbowymi. Założenie niezachowane.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 75-78
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 3, Warszawa 1882 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_III) s. 247
• Chwalewik E., Zbiory polskie, t. 1, Warszawa 1926 s. 127