Pałac Złotnickich

Od kon. w. XVI dziedzictwo rodziny Różyńskich, w. XVIII własność Lubomirskich, następnie Potockich, a od pocz. w. XIX w rękach Złotnickich. Dawniej we wsi istniała siedziba Różyńskich przypominająca zamek z okrągłymi basztami, otoczony fosą i wałem. Ok r. 1860 Antoni Złotnicki wybudował pałac neoklasycystyczny w typie włoskiej willi. Był to obiekt dwukondygnacyjny na wysokich suterenach i planie prostokąta. W fasadzie dominował środkowy wgłębny portyk z balkonem oraz dwa skrajne ryzality. Wejście flankowały okna w typie francuskim, zamknięte półkoliście. Pałac łączył się z bocznymi elewacjami za pomocą skrzydeł. Przy lewym ulokowano ogród zimowy, a do prawego dodano oficynę z podcieniami. Dookoła rezydencji rozciągał się park krajobrazowy. Założenie niezachowane.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 300-305
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 7, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VII) s. 917
• Urbański A., Memento kresowe, Warszawa 1929 s. 60-64