Pałac Zamoyskich

W w. XVI własność Oleśnickich, później Firlejów, a następnie Zamoyskich do kon. w. XVIII. Ok r. 1801 dobra sprzedano Stanisławowi Grzebskiemu h. Jastrzębiec, które odziedziczyła jego córka Antonina, zamężna z Feliksem hr. Tarnowskim. Pod kon. w. XIX Łabunie przeszły na ręce Aleksandra Szeptyckiego (zm. 1940). Pałac wzniesiony po r. 1774 według projektu Jerzego de Kawe, rokokowy, składający się z budynku mieszkalnego i dwóch skrzydeł, połączonych z pałacem za pomocą ćwierćkolistych galerii, tworzących cour d’honneur (rozebrane na pocz. w. XX). Fasada i elewacja tylna niemal identyczne, z pseudoryzalitami pomiędzy którymi pion środkowy został znacznie podwyższony, przez co górował nad resztą budynku. Od frontu do pałacu przylegały kamienne, dwuramienne schody otoczone żelazną balustradą. Z kolei z tyłu trzy szerokie porte-fenêtre i kamienny taras prowadziły do rozległego ogrodu w typie włoskim. W elewacjach bocznych jednoosiowe ryzality zakończono półokrągłymi przyczółkami, a skrzydła nakrywały dachy mansardowe. Wewnątrz największą komnatą była usytuowana na piętrze sala balowa (ważne miejsce zajmowała także sala teatralna, służąca również jako domowa kaplica). Dookoła roztaczał się rozległy park z alejami spacerowymi. Pałac zniszczony podczas I wojny światowej i wysadzony przez Niemców w r. 1944. W okresie PRL odbudowany i zajęty przez siostry franciszkanki na potrzeby opieki nad sierotami.

Artyści i rzemieślnicy

• Kawe de Jerzy (ok. 1720-1761), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 83-88
• Kurzątkowska A., Barokowy zespół pałacowy w Łabuniach koło Zamościa, „Studia i Materiały Lubelskie. Historia sztuki”, 1 (1963), s. 201-220
• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016
• Banasiewicz-Szykuła E. et al., Dzieje miejscowości gminy Łabunie - powiat zamojski, Łabunie 2010 s. 38-60
• Kurzątkowska A., Zespół pałacowy w Łabuniach na tle działalności artystycznej Jakuba Zamoyskiego, „Biuletyn Historii Sztuki”, 21 (1959), nr 3/4, s. 400-403