Pałac Zamojskich

Pałac późnobarokowy wzniesiony w latach 1735-42 z fundacji Tekli i Michała Bielińskich według projektu Giuseppe II Fontany. Od r. 1799 w rękach Zamojskich, od r. 1903 siedziba ordynacji Kozłowieckiej. Przebudowany i rozbudowany w latach 1897-1914 kosztem Anieli z Potockich i Konstantego Zamoyskich. Wielokrotnie remontowany, m.in 1955-58 (usunięcie tarasu i reprezentacyjnych schodów przy elewacji ogrodowej z w. XIX/XX), 1976 (udostępnienie ekspozycji muzealnej) oraz 2007-09. Pałac na rzucie zryzalitowanego prostokąta, dwukondygnacyjny, z dwiema narożnymi czterokondygnacjowymi wieżami nakrytymi neobarokowymi hełmami-wieżami od frontu oraz niższymi tarasowymi łącznikami. Nakryty dachem mansardowym z lukarnami. Elewacja frontowa z trzema ryzalitami, w tym środkowym na arkadowych filarach z portykiem kolumnowym z h. Jelita w tympanonie przyczółka. W elewacji ogrodowej analogiczny ryzalit zwieńczony trójkątnym przyczółkiem z h. Jelita i Pilawa. Wnętrza dwu- i dwu- i półtraktowe. Wystrój z lat 1897-1914. Wyposażenie oryginalne skomponowane przez Konstantego Zamoyskiego na przełomie w. XIX/XX.

Artyści i rzemieślnicy

• Fontana II Giuseppe (1676-1739), architekt

Bilbiografia

• Odorowski W., Pałac w Kozłówce, Lublin 1985
• Pałac Zamoyskich w Kozłówce, Kozłówka 2008
• Katalog Zabytków sztuki w Polsce, t. 8, Województwo lubelskie, pod red. R. Brykowskiego i E. Smulikowskiej, z. 11, Powiat lubartowski, oprac. R. Brykowski, Z. Kossakowska i J. Rutkowska, Warszawa 1976
• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016
• https://zabytek.pl/pl/obiekty?szukaj=kozłówka [dostęp: 09.08.2022]