Pałac

Wierdomicze jako część majątku Janopol do r. 1939 były własnością Tołłoczków h. Pobóg, a ostatnim właścicielem dóbr o pow. ponad 3200 ha był Stanisław Tołłoczko. Ok. r. 1830 Julian Tołłoczko wzniósł dwór na miejscu wykarczowanego lasu. Budynek przebudowano ok. poł. w. XIX dodając wieżę oraz werandę, a po zachodniej stronie dwa piętrowe skrzydła, z których jedno dobudowano do istniejącego dworu, a drugie, węższe, stanowiło jego kontynuację po północnej stronie. W r. 1905 przeprowadzono przebudowę pałacu wg proj. arch. Tadeusza Stryjeńskiego, w ramach której wzniesiono krytą galerię, którą poprzedzał portyk. Równocześnie przekształcono także wnętrze budynku. Pałac spalono w sierpniu r. 1915. Murowany, na planie litery L, częściowo parterowy, częściowo piętrowy, nakryty dachami dwuspadowymi oraz czterospadowym. Ze względu na spadek terenu budynek po północnej stronie miał dodatkową kondygnację. Przed parterową częścią fasady znajdowała się wsparta na dziesięciu kolumnach galeria poprzedzona czterokolumnowym kolumn portykiem założonym na rzucie półkola. Przy prawym, krótszym boku budynku dwukondygnacyjna wieża na planie kwadratu nakryta czworobocznym dachem z drewnianą altaną na szczycie. Po lewej stronie fasady pięcioosiowe dobudowane skrzydła boczne zaakcentowane nakrytym półkopułą wykuszem. Między dobudowanymi skrzydłami weranda nakryta dachem pulpitowym wspartym na kolumnach. Wnętrza w trakcie ogrodowym w układzie amfiladowym. W południowo-wschodnim narożniku znajdował się ogród zimowy. Wyposażenie stanowiły stylowe meble oraz obrazy.

Artyści i rzemieślnicy

• Stryjeński Tadeusz (1849-1943), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 396-399
• Федорук А. Т., Садово-парковое искусство Белоруссии, Минск 1989 (https://orda.of.by/.add/gallery.php?verdomichi/manor_main/art/fspi)
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 13, Warszawa 1893 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XIII) s. 223