Pałac Tyszkiewiczów

W 2. poł. w. XV dobra koronne w rękach książąt Czartoryskich, następnie w charakterze wiana włości trafiły do Tyszkiewiczów, którzy dzierżyli Łohojsk do okresu międzywojennego (sic!). Pałac wzniesiony ok. r. 1815 na ruinach dawnego zamku, zbudowany z inicjatywy hr. Piusa Tyszkiewicza i utrzymany w stylu klasycyzmu z elementami empire. Budynek składał się z trzech połączonych członów: środkowego dwukondygnacyjnego korpusu i parterowych skrzydeł. Korpus poprzedzono głębokim portykiem kolumnowym, nakrytym gzymsem z kroksztynami i ścianką attykową. Przestrzenie międzyokienne elewacji wypełniły pilastry, okna zdobiły naczółki. W elewacji ogrodowej na osi półkolisty ryzalit z przyściennymi kolumnami, kryty ścianką attykową, połączony schodami z ogrodem. Dach gontowy, dwuspadowy nad wszystkimi członami pałacu. Dookoła rozciągał się park krajobrazowy ulokowany nad brzegiem rzeki Hajny. W ogrodzie strumyk, kamienne mostki i domek dozorcy. Kolisty gazon obsadzono klombami kwiatów i bukszpanem. Obecnie założenie w ruinie.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 93-100
• Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 5, Warszawa 1884 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_V) s. 683
• Urbański A., Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, Warszawa 1928 s. 115
• Антипов В.Г., Парки Белоруссии, Минск 1975 s. 86