Pałac Tarnowskich

Krasnobród (Krasnobród), powiat zamojski, województwo lubelskie, Polska

Od 2 poł. w. XVII dobra Tarnowskich z Dzikowa, którzy dzierżyli włości przez kilka pokoleń, sprzedając je dopiero w r. 1880 Kazimierzowi Fudakowskiemu h. Dołęga. Ostatnim właścicielem majątku przed II wojną światową był jego syn i imiennik (zm. 1965). Pierwotnie we wsi istniał zamek, ozdobiony polichromiami w r. 1612 przez niejakiego Jana Francuza, zniszczony podczas potopu szwedzkiego, przebudowany w 2. poł. w. XVIII przez Antoniego Fortunata Tarnowskiego. Powstała rezydencja na planie kwadratu z grubymi murami, kryta czterospadowym, łamanym dachem gontowym. Siedmioosiową elewację frontową poprzedzała kolumnada podtrzymująca balkon. Wewnątrz na piętrze zaaranżowano salę balową z freskami o tematyce alegorycznej, zdobioną licznymi obrazami i rzeźbami. Założenie spalone przez wojska rosyjskie w r. 1914, odbudowane później przez Kazimierza Fudakowskiego według projektu Stanisława Witkiewicza (pozostawiono tylko fragment górnej kondygnacji na osi pałacu). Podczas II wojny światowej pałac zniszczono, w okresie PRL odbudowano z przeznaczeniem na szpital dla dzieci chorych na gruźlicę. Od r. 1957 w dawnej rezydencji mieści się Sanatorium Dziecięce im. Janusza Korczaka.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

Tyrka Z., Krasnobród: mała monografia miasta, Lublin 1960
Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 314-315.
Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 4, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IV) s. 705.
Rolska-Boruch I., Siedziby szlacheckie i magnackie na ziemiach zwanych Lubelszczyzną. 1500-1700, Lublin 1999 s. 191