Pałac Szyrynów

Pałac usytuowany w płd.-wsch. części Hermanowicz, przy ul Szkolnej. W majątku należącym niegdyś do Sapiehów, od 1739 do Hylzenów, w l. 1782-1939 do rodziny Szyrynów. Wzniesiony na przełomie XVIII i XIX w.przez Ignacego Szyryna (1740-96), ukończony przez jego syna Justyna (1780-1862). Zabytkowe wyposażenie pałacu zrabowane w l. 1914-20. Po II wojnie światowej w pałacu urządzona szkoła, od 1990 przedszkole i Muzeum Sztuki i Etnografii im. J. Drazdawicza. Wnętrza przebudowane. Pałac klasycystyczny, murowany z cegły, tynkowany, założony na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, kryty dachem czterospadowym. Dłuższe elewacje 11-osiowe, o skrajnych płytkich ryzalitach zwieńczonych trójkątnymi szczytami. Dolna kondygnacja elewacji frontowej o prostokątnych oknach umieszczonych w półkoliście zamkniętych płycinach, dekorowana boniowaniem. Górna kondygnacja artykułowana przyściennymi kolumnami. W bocznych ryzalitach w kondygnacji dolnej portyki ujęte kolumnami, zwieńczone trójkątnymi naczółkami. Elewacja ogrodowa o dolnej kondygnacji pokrytej boniowaniem, górnej gładkiej.

Bilbiografia

• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 15, cz. 1, Warszawa 1900 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XV_cz.1) s. 556
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 78-90
• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 230-33