Pałac

W w. XVIII własność Obuchowiczów h. Jasieńczyk, następnie Czapskich, a od ślubu Weroniki Czapskiej z Janem hr. Plater-Zyberkiem w r. 1877 do r. 1939 Plater-Zyberków. Klasycystyczny pałac został wzniesiony prawdopodobnie w 1. ćw. w. XIX przez Michała Obuchowicza. Budynek wysadzono w r. 1945. Murowany, dwukondygnacyjny na wysokich suterenach, w części środkowej podwyższony o mezzanino, na planie prostokąta, nakryty w części centralnej dachem dwuspadowym, a w bocznych dachami trójspadowymi. Trzy centralne osie jedenastoosiowej fasady poprzedzały boniowane arkady oraz wsparty na nich portyk o czterech kolumnach podtrzymujących belkowanie oraz trójkątny przyczółek w partii dachu. Parter pokryty boniowaniem, wydzielony gzymsem. Elewacja zamknięta pseudobelkowaniem. Fragment fasady za portykiem artykułowany był pilastrami, a między oknami pierwszego i drugiego piętra umieszczono trzy płaskorzeźby przedstawiające autorów budynku (rzeźbiarza z modelem pałacu, malarza i sztukatora). Okna w obramieniach z trójkątnymi przyczółkami i płycinami podokiennymi. Trzy centralne osie elewacji ogrodowej zaakcentowano ryzalitem poprzedzonym arkadami wspartymi na słupach podtrzymującymi taras. Ryzalit w formie płaskiego pilastrowego portyku zwieńczonego trójkątnym przyczółkiem. Wnętrza w układzie dwutraktowym, w częściach bocznych z korytarzami z bogato dekorowanymi wnętrzami, m.in. salą balową.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 363-369
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 11, Warszawa 1890 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XI/) s. 724