Pałac Słotwińskich

W dobie nowożytnej własność Haraburdów h. Abdank i książąt Ogińskich. W 2. poł. w. XVIII Rawanicze były królewszczyzną dzierżawioną przez Pawlikowskich i Tołłoczków. W r. 1790 dobra zakupili Słotwińscy, którzy dzierżyli majątek aż do r. 1917. Pałac wzniesiony na pocz. w. XIX jako trzynastoosiowy, parterowy na planie prostokąta (z wysokimi suterenami), piętrowy w części środkowej, poprzedzonej portykiem kolumnowym w wielkim porządku i tarasem z parą schodów dwubiegowych. Na osi elewacji ogrodowej znajdował się portyk z tarasem widokowym otoczonym balustradą tralkową oraz schody wiodące do ogrodu. Portyki zwieńczone trójkątnymi szczytami, dachy dwuspadowe. Przed pałacem rozciągał się kolisty gazon, otoczony przez dwie parterowe oficyny. Dalej rozciągał się tarasowy ogród położony na dwóch poziomach oraz park krajobrazowy z alejami spacerowymi i sadzawką z ulokowaną na niej altaną. Obecnie kompleks w ruinie.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 132-135
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 9, Warszawa 1888 (dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IX) s. 566
• Chwalewik E., Archiwa, bibljoteki, gabinety, galerje, muzea i inne zbiory, t. 2, Warszawa-Kraków 1927 (https://polona.pl/item/zbiory-polskie-kartoteka-uzupelnien-cz-2,NTk3NjExNA/2/#info:metadata) s. 151
• Антипов В.Г., Парки Белоруссии, Минск 1975 s. 118