Pałac Skrzyńskich-Czartoryskich

Pałac wzniesiony przez Skrzyńskich po spłonięciu poprzedniej rezydencji (r. 1904), wg projektu Władysława Sadłowskiego. Budowla w stylu neobaroku francuskiego, założona na planie zbliżonym do kwadratu, dwukondygnacyjna, asymetryczna - do lewej elewacji bocznej dodano nieregularne skrzydło. Fasada siedmioosiowa, z szerszym ryzalitem po lewej stronie pałacu i krótszym po prawej. Pośrodku portyk kolumnowy z tarasem i balkonem u góry. Oba ryzality zwieńczone trójkątnymi przyczółkami, a w lewym dodatkowo wieloboczna wieżyczka z kopułą. Dekoracje architektoniczne pałacu powtórzone w elewacjach bocznych (z dodatkowym wykuszem w lewym ryzalicie). Od strony ogrodu szeroki, kamienny taras z balkonem zawieszonym na kroksztynach. Frontowa część rezydencji nakryta dachem mansardowym, środkowa - dachem jednospadowym, a ryzality przykryto dachem namiotowym. Pałac rozbudowany przed r. 1939 o dodatkowe piętro. Wystrój wnętrza autorstwa Piotra Witalisa Harasimowicza, sztukaterie w stylu Ludwika XVI nieznanego autora. Pałac zniszczony podczas II wojny światowej, obecnie w ruinie.

Artyści i rzemieślnicy

• Sadłowski Władysław (1869-1940), architekt
• Harasimowicz Piotr Witalis (1857-1914), rzeźbiarz

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 627-634