Pałac Skarbków

W poł. w. XVIII dziedzicem był Paweł Benoe h. Taczała, jego córka Anna wniosła dobra jako wiano z związek z Rafałem Ludwikiem Skarbkiem h. Abdank. W r. 1842, kiedy jako posag Bursztyn dostał się Jabłonowskim h. Prus III, którzy byli właścicielami miejscowości do r. 1939. Pałac z w. XVIII, przebudowany później przez Skarbków. Budowa o trójkondygnacyjnej bryle z narożnikami zdobionymi rustyką, nakryty gładkim, czterospadowym dachem. Jedenastoosiowa elewacja frontowa pałacu podzielona na trzy odcinki równej długości, z których środkowy wyodrębniono poprzez monumentalny portyk kolumnowy z balkonem w drugiej kondygnacji. Podobne rozwiązanie z tarasem widokowym zastosowano w elewacji bocznej, skąd rozpościerał się widok rozległy park. W pałacu istniała bardzo bogata biblioteka, licząca przeszło 10 tys. woluminów, a także kolekcja porcelany, mebli i galeria obrazów. Pałac zniszczony podczas I wojny światowej.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 24-35
• Biesiadecki F., Powiat rohatyński, „Kronika Powiatu Rohatyńskiego”, 5, 1931, nr 2, s. 4-5 (https://polona.pl/item/1583304/0/)
• Baliński M., Lipński T., Starożytna Polska, t. 2, Warszawa 1885 (http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/doccontent?id=18060) s. 865.