Pałac

Miasto lokowane w w. XVII przy osadzie Dybków przez Sieniawskich, później własność Denhoffów i Czartoryskich. Pierwsze założenie rezydencjalne powstało w latach 1664-1680 z inicjatywy Sieniawskich, przebudowane w 1. ćw. w. XVIII (powstały wówczas: figarnia, pomarańczarnia, ananasarnia i inspekty). Dwór zaprojektował m.in. Giovanni Spezio, lecz niestety rozebrano go w 2. poł. w. XVIII. Kolejna rezydencja powstała po r. 1763 według planu Joachima Jakuba Hempla, a wykończono ją dopiero w r. 1816 z pomocą Georga Schustera. Na dziedzicu stanęły wówczas dwie oficyny oraz wytyczono ogród w typie włoskim. Pałac był budowlą parterową, krytą dachem czterospadowym, z pozornym ryzalitem na osi zamkniętym frontonem z oculusem. Akcenty boczne tworzyły czteroosiowe ryzality ze ślepymi oknami. W partii ogrodowej trójboczny ryzalit o ściętych narożnikach, elewacje dekorowane pilastrami, nad oknami zawieszone naczółki. W kon. w. XIX pałac powiększony o dodatkowe piętro według koncepcji arch. Alberta Bitnera. Wejście poprzedził westybul w niewielkim ryzalicie, prowadzący do sal reprezentacyjnych. Skrzydła boczne mieściły pokoje mieszkalne oraz dwa owalne pomieszczenia. Pałac zniszczono w czasie I wojny światowej, odbudowano dopiero po r. 1989.

Artyści i rzemieślnicy

• Schuster Georg Heinrich (1799-1890), architekt
• Hempel Joachim Jakub (1758-1831), architekt
• Bitner Albert (1845-1902), architekt
• Spazzio Giovanni (zm. 1726), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 8, Województwo ruskie, Ziemia Przemyska i Sanocka, Wrocław-Warszawa-Kraków 1996 s. 232-242
• Kuśnierz K., Sieniawa, Rzeszów 1964 s. 160