Pałac Rulikowskich

Od kon. w. XVI dziedziczna własność rodziny Aksaków, po r. 1795 dobra w charakterze wiana trafiły do Rulikowskich h. Korab. Pałac wzniesiony przez Józefa Rulikowskiego na pocz. w. XIX, składający się z trzech członów: korpusu i skrzydeł bocznych połączonych ze sobą za pomocą ćwierćkolistych galerii. Korpus siedmioosiowy, dwukondygnacyjny, kryty dachem czterospadowym. W części środkowej portyk kolumnowym w wielkim porządku z balkonem, zamknięty trójkątnym przyczółkiem. W elewacji ogrodowej na osi wgłębne loggie poprzedzone kolumnami, gzymsy zwieńczone ściankami attykowymi. Okna zdobione naczółkami. Skrzydła boczne parterowe na rzutach kwadratów, trójosiowe, podniesione na środku o półpiętro. Dach jednospadowy, pochylony w kierunku ogrodu. Dookoła pałacu rozciągał się park zakomponowany przez Wacława Boreykę, z kolistym gazonem od frontu. Założenie niezachowane.

Artyści i rzemieślnicy

• Boreyko Wacław (1764-1854), ogrodnik

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 271-275
• Rulikowski E., Opis powiatu wasylkowskiego pod względem historycznym, obyczajowym i statystycznym, Warszawa 1853 s. 132-139
• Urbański A., Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, Warszawa 1928 s. 107-108
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 6, Warszawa 1885 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VI) s. 742