Pałac Rudnickich

W dobie nowożytnej własność Mirskich, od r. 1761 dobra w rękach Rudomińskich, a od r. 1778 do okresu międzywojennego Dziedzinka należała do Rudnickich h. Lis. Pałac klasycystyczny wzniesiony w latach 1810-1820 według projektu architekta Witkowskiego(?). Budowla na planie prostokąta z piwnicami i podmurówką, dwukondygnacyjna (z nieregularnymi wysokościami). Na środku jedenastoosiowej fasady znalazł się portyk kolumnowy w wielkim porządku trzymający trójkątny przyczółek, z podjazdem poniżej (później zamurowano górną partię portyku tworząc przeszkloną loggię). Przestrzenie między prostokątnymi oknami zaznaczono pilastrami, a osie skrajne pokryto boniami. Elewacja ogrodowa niemal identyczna jak frontowa, z wyjściem do ogrodu w miejscu portyku. Dach wysoki, czterospadowy. Obecnie pałac w ruinie. Park bardziej przypominał ogród, przedzielony aleją wjazdową na dwie części. W centrum przedniej partii znajdowały się dwa stawy wysadzane różami, połączone groblami (z drogą wiodącą w stronę altany). Żywopłoty i szpalery lipowe wydzielały odrębny sad. Na przecięciu się szlaków stała figura Matki Boskiej. W najdalszej części ogrodu utworzono "labirynt" z gęsto wijącymi się krzewami. Stała tu także łaźnia i świron (lamus) zbudowany z bali i kryty gontem.

Artyści i rzemieślnicy

• Witkowski z Inflant, architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 226-230
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 2, Warszawa 1881 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_II) s. 462