Pałac

W okresie nowożytnym własność Rzewuskich, w r. 1785 drogą wiana dobra przeszły do Bronel-Platerów, lecz już w r. 1790 majątek sprzedano Stefanowi Lubowidzkiemu h. Kopacz. Od niego włości nabył Jan Karnicki h. Kościesza. Pałac wzniesiony w r. 1908 przez Karnickich w stylu neoklasycystycznym. według projektu arch. Karola Iwanickiego. Budowla parterowa, założona na planie prostokąta, kryta dachem czterospadowym. W dłuższych elewacjach trzy symetryczne ryzality. Od podjazdu na osi znajdował się głęboki portyk kolumnowy dźwigający belkowanie z fryzem dekorowanym sztukaterią oraz trójkątny fronton. Do ryzality środkowego przylegał taras otoczony balustradą tralkową. Ryzality boczne boniowane w narożach, drzwi wejściowe ujęte w pilastry, okna prostokątne z obramieniami i naczółkami oraz trójdzielne zamknięte ślepymi balustradami tralkowymi. Przy elewacjach bocznych małe dobudówki. Wewnątrz pałacu dekoracje stiukowe, obszerny hall, reprezentacyjny salon "złoty". Dookoła budynku rozciągał się park krajobrazowy. Przed domem wytyczono kolisty gazon, dalej stała oficyna. Obecnie rezydencja w ruinie.

Artyści i rzemieślnicy

• Iwanicki Karol (1890-1940/41), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 298-300
• Urbański A., Pro memoria: 4-ta serja rozgromionych dworów kresowych, Warszawa 1929 s. 98-99
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 9, Warszawa 1888 (dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IX) s. 686