Pałac Potockich

Monasterzyska (Монастириська), rejon monasterzyski, obwód tarnopolski, Ukraina

Gniazdo rodziny Monasterzyskich h. Pilawa, od r. 1522 w rękach Sienieńskich h. Dębno. W kon. w. XVII dobra przeszły na rzecz Potockich h. Złota Pilawa, sprzedane w r. 1844 Karolowi Bako de Hette, lecz odzyskane przez Józefa Młodeckiego h. Półkozic, syna Doroty z Potockich, w r. 1867). W r. 1936 włości rozparcelowano i sprzedano lokalnej fabryce tytoniu. Pałac klasycystyczny z kon. w XVIII w miejscu, warownego zamku, spalonego ok. r. 1780. Budowla na rzucie prostokąta, dziewięcioosiowa, w części środkowej piętrowa z portykiem kolumnowym i balkonem powyżej, po bokach parterowa z suterenami. Od strony elewacji ogrodowej na osi ryzalit z kamiennym tarasem. Pałac nakryty wysokim dachem gontowym z mansardami. Po lewej niewielka parterowa oficyna ze służbówką i ośmioboczna, dwukondygnacyjna baszta z gankiem. Wnętrze urządzone na modłę włoską z wielkim hallem, galerią portretów rodzinnych, stylowymi meblami i cenną biblioteką. Budynki spalone w r. 1914, nieodbudowane. Dookoła rezydencji ciągnął się rozległy park krajobrazowy z alejami spacerowymi i schodkami prowadzącymi do rzeki.

Bilbiografia