Pałac

Pokrój w pocz. XX w. należał do barona von der Ropp, wcześniejsze dzieje rezydencji nie są znane. Nie wiadomo również, który z przedstawicieli rodu był właścicielem Pokroju i wzniósł pałac. Była to budowla podpiwniczona (w suterenach umieszczone wysokie okna), dwukondygnacyjny, dziewięcioosiowy, nakryty wysokim, czterospadowym dachem. W części środkowej elewacji frontowej znajdował się portyk wsparty na sześciu kolumnach (zdwojonych w narożach) w wielkim porządku, dźwigających belkowanie i attykę z cokołami połączonymi ze sobą tralkową balustradą. W parterze pomiędzy kolumnami tralkowa balustrada. Elewację ogrodową poprzedzał płytki trójosiowy ryzalit; elewacje boczne zaakcentowane ryzalitami z czterokolumnowymi portykami zwieńczonymi trójkątnymi szczytami, poprzedzonymi wspartymi na arkadach tarasami z balustradami; po obu stronach elewacji znajdowały się schody prowadzące do ogrodu. Zapewne parter pełnił funkcje reprezentacyjne, piętro zaś mieszkalne. Na temat układu wnętrz nie posiadamy żadnych informacji. Całość założenia otaczał rozległy park krajobrazowy. Przed podjazdem rozciągał się kwiatowy gazon.

Bilbiografia

• Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992 s. 122-124.
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 9, Warszawa 1888 (dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IX) s. 543.