Pałac Paskiewiczów

W I Rzeczypospolitej Homel był stolicą starostwa dzierżonego przez Sapiehów i Czartoryskich. Po r. 1795 miasto otrzymał feldmarszałek Rumiancewow, który wzniósł tutaj klasycystyczny, piętrowy pałac. W latach 30. w. XIX dobra nabył ks. Iwan Paskiewicz, rozbudując rezydencję za pomocą architektów Andrzeja Gołońskiego i Adama Idźkowskiego. Budowla składała się z trzech członów: dwukondygnacyjnego korpusu poprzedzonego czterokolumnowym portykiem (w elewacji ogrodowej sześciokolumnowym) i pawilonów bocznych połączonych z częścią środkową galeriami kolumnowymi (przy jednym z boku stanęła czterokondygnacyjna wieża, drugi poprzedzono portykiem i balkonem). Korpus nakryto prostokątnym belwederem ze spłaszczoną kopułą. Dookoła rozciągał się romantyczny park z mostkami i alejkami spacerowymi. Wewnątrz pałacu Paskiewicze zgromadzili przedmioty wywiezione z Warszawy (z Belwederu i Zamku Królewskiego), w tym pomnik ks. Józefa Poniatowskiego, autorstwa Bertela Thorwaldsena. W okresie Białoruskiej SRR w rezydencji mieścił się Dom Pionierów i muzeum, obecnie obiekt po remoncie.

Artyści i rzemieślnicy

• Gołoński Andrzej (1799-1854), architekt
• Idźkowski Adam (1798-1879), inżynier

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 71-74
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 3, Warszawa 1882 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_III) s. 117
• Чантурия В., Архитектура Беларуси конца XVIII — начала XIX в, Минск 1962 s. 256-258
• Łoza S., Architekci i budowniczowie w Polsce, Warszawa 1954 s. 98