Pałac
Orniany (Arnionys I), rejon malacki, okręg uciański, Litwa
Dobra pierwotnie w rękach Narbuttów, później Radziwiłłów, Szwykowskich, od 1756 r. Massalskich, od 1792 Kostrowickich. W 1800 r. w majątku wzniesiona przez Michała Kostrowickiego klasycystyczna rezydencja, wg miejscowych przekazów projektu Wawrzyńca Gucewicza. W skład rezydencji wszedł pałac, oficyny, park i zabudowania gospodarcze. W 1859 r. dobra zakupione przez hr. Jana Witolda Tyszkiewicza; w rękach rodziny do 1939 r. Po II wojnie światowej na terenie majątku urządzony kołchoz rybacki, w pałacu ulokowane biura, następnie dom kultury, biblioteka, szkoła i poczta. W ostatnich latach zakupiony przez prywatnego właściciela, remontowany. Pałac murowany, tynkowany, założony na planie wydłużonego prostokąta, parterowy na wysokich widnych suterenach, kryty dachem czterospadowym. Dłuższe elewacje o identycznym rozplanowaniu: 17-osiowe, z 5-osiową częścią środkową nieco podwyższoną, poprzedzoną 6-kolumnowym portykiem z tympanonem z dekoracja stiukową. Obecnie dekoracje skute, wnętrza przebudowane.
Artyści i rzemieślnicy
Bilbiografia
- Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 260-262
- Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 214-217