Pałac Ogińskich

Zalesie (Залессе), rejon smorgoński, obwód grodzieński, Białoruś

Miejscowe dobra od poł. XVIII w. do II wojny światowej w rękach Ogińskich. Klasycystyczny pałac wniesiony w l. 1802-5 przez Michała Kleofasa Ogińskiego (17865-1833), wg proj. arch. Michała Szulca pod kierownictwem arch. Józefa Pussiera (stary drewniany dwór niezachowany). Po I wojnie światowej majątek rozparcelowany, w 1927 Zalesie zakupione przez Żebrowskich. Pałac odnowiony przez ostatnią przedwojenną właścicielkę, Marię Żebrowską, która urządziła w korpusie centralnym pałacu pensjonat. Po II wojnie w pałacu funkcjonował dom starców. W ostatnich latach pałac wyremontowany, przeznaczony na siedzibę instytucji kulturalnych. Pałac klasycystyczny. Murowany, tynkowany, założony na planie litery L, złożony z dwóch korpusów ustawionych względem siebie pod kontem prostym. Korpus główny o dł. ok. 50 m, złożony z trzech piętrowych członów połączonych 5-osiowymi parterowymi łącznikami. Środkowy człon poprzedzony czterokolumnowym portykiem w wielkim porządku, kryty dachem w formie trzystopniowej piramidy, zwieńczony wieżyczką. Korpus boczny o dł. ok. 70 m, z częścią parterową i na zakończeniu piętrową, do której dostawiona parterowa oranżeria o elewacji artykułowanej 15 przyściennymi kolumnami.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 450-456
  • Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 120-223
  • Jankowski, Cz., Powiat oszmiański. Materiały do dziejów ziemi i ludzi, t. 2, Petersburg 1897 s. 199-200
  • Федорук T., Садово-парковое искусство Белоруссии, Мінск 1989 s. 102-3