Pałac

W w. XVI własność Sieniawskich, od w. XVIII do poł. w. XIX dobra w rękach Jabłonowskich h. Pruss III. Ok r. 1850 majątek nabył August Bluhdorn (spowinowacony z Rodakowskimi). Kolejnymi dziedzicami Niżniowa byli hr. Lanckorońscy, a w okresie międzywojennym wieś należała do Urbańskich h. Nieczuja. Dwór na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, siedmioosiowy, w części środkowej wzbogacony o pozorny ryzalit z podjazdem dźwigającym taras. Dolna kondygnacja mieszkalno-gospodarcza z półkolistymi oknami. Powyżej okna prostokątne, gzyms profilowany oraz schodkowy fronton na osi z oculusem. Dach czterospadowy. Dwór zniszczony w czasie I wojny światowej.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 678-679
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 15, cz. 2, Warszawa 1902 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_XV_cz.2/) s. 386
• Kuropatnicki E., Geographia albo Dokładne opisanie Królestw Gallicyi i Lodomeryi do druku podane, Przemyśl 1786 s. 94