Pałac

Metele do 2. pol. XVIII w. należały do starostwa niegrodowego; a w r. 1766 należały do Jana i Antoniny Todwenów. Kolejnym właścicielem był Jerzy Wirpsza, krajczy i poseł z pow. rzeczyckiego, który posiadł dobra we władanie emfiteutyczne. Ok. poł. XIX w. Metele znajdowały się w rękach rodziny Muszyńskich h. Łodzia (?). Przed wybuchem I wojny światowej dobra należały do Józefa i Konstantyny Muszyńskich. Ostatnim odnotowanym właścicielem był Józef Muszyński wraz z żoną Felicją z Hoppenów i córką Marią. Prawdopodobnie pałacyk w Metalch, który przetrwał do czasów II wojny światowej, wznieśli Muszyńscy, ok. poł. XIX w. Była to budowla podpiwniczona, ze zryzalitowaną, pietrową i trójosiową częścią środkową i parterowymi, trójosiowymi częściami bocznymi. Ryzalit środkowy poprzedzał trójarkadowy portyk, wspierający wieńczącą gładką ściankę attykową. Na całej szerokości portyku rozciągały się jednobiegowe schody. W narożach budowli wieloboczne wieże; wieża po stronie prawej zwieńczona krenelażem, lewa z kolei nakryta stożkowym dachem. część środkowa nakryta dachem czterospadowym. Na temat wyposażenia wnętrz nie posiadamy żadnych informacji. Założenie otaczał rozległy park krajobrazowy. Przed pałacem rozciągały się kwiatowe gazony. Pałac został spalony w czasie II wojny światowej, i później już nie odbudowany.

Bilbiografia

• Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992 s. 91-