Pałac

Od r. 1699 dobra w rękach rodziny Żaba h. Kościesza, na pocz. w. XIX wieś przeszła na hr. Platerów, a ok r. 1840 Łużyki zakupili Czapscy, którzy w r. 1880 odsprzedali włości Plater-Zbyerkom. Pałac wzniesiony przez Waleriana Żabę lub jego córkę Apolinarię ok r. 1800. Budowla składała się z trzech członów: pięcioosiowego i dwukondygnacyjnego korpusu i dwóch siedmioosiowych, parterowych skrzydeł. Od podjazdu korpus poprzedzono portykiem kolumnowym z balkonem powyżej. Okna zdobiono naczółkami a oś środkową wieńczyła rzeźbiona attyka. W elewacji ogrodowej na osi zastosowano płytki ryzalit z tarasem i zawieszonym u góry balkonem. Dachy cztero- i trzyspadowe. W pobliżu pałacu stał budynek gospodarczy zwany "skarbcem" i klasycystyczna gorzelnia. Wszystkie obiekty zniszczono w r. 1914, odbudowano częściowo w okresie międzywojennym. Dookoła rozciągał się park krajobrazowy w typie angielskim z tarasowym ogrodem. Dalej znajdowała się niewielka, dwukondygnacyjna kapliczka w formie kolumny z rzeźbą Chrystusa.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 248-250
• Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 5, Warszawa 1884 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_V) s. 189
• Кулагин А. Н., Архитектура дворцово-усадебных ансамблей Белоруссии. Вторая половина XVIII – начало XIX в., Минск 1981