Pałac Lubomirskich (Rynek nr 10)

Okazały rokokowy pałac, zajmujący narożną działkę między Rynkiem a ul. Ruską i Blacharską (obecnie Fedorowa), powstał na miejscu kilku starszych kamienic, w tym dwóch przyrynkowych (Szymonowiczowskiej i Torosiewiczowskiej) o średniowiecznej metryce. W 1. poł. w. XVIII należały one do Sapiehów. Budowę pałacu w l. 1744-59 prowadził Bernard Meretyn; kontynuował ją dla nowego (od r. 1760) właściciela, Stanisława Lubomirskiego, Marcin Urbanik, a ukończył w l. 1764-67 Sebastian Fesinger (nadzór nad fabryką z ramienia fundatora sprawował Jan de Witte). W r. 1895 gmach stał się siedzibą Towarzystwa „Proswita”. Dwupiętrowy pałac składa się z budynku frontowego, skrzydła bocznego wzdłuż ul. Ruskiej i oficyny. Elewacje o zaoblonych, opiętych pilastrami narożnikach, rozczłonkowane są podziałami ramowymi, zwieńczone gzymsem i attyką. Fasada podzielona pilastrem na dwie symetryczne połowy, wyróżnia się ozdobnymi balkonami i attyką z lukarnami; narożnik, projektu Fesingera, zaakcentowany jest rodzajem zaoblonej przypory, ujętej wolutami i ozdobionej panopliami.

Artyści i rzemieślnicy

• Meretyn Bernard (zm. 1759), architekt
• Urbanik Marcin (zm. 1764), budowniczy
• Witte Jan de (1706-1785), architekt

Bilbiografia

• Mańkowski T., Dawny Lwów jego sztuka i kultura artystyczna, Londyn 1974 s. 352-353
• Hornung Z., Jan de Witte. Architekt kościoła dominikanów we Lwowie, red. J. Kowalczyk, Warszawa 1995 s. 55
• Інтерактивний Львів, http://www.lvivcenter.org/uk/lia/objects/rynok-10/ [dostęp: 4.03.2018]