Pałac

Lubcz należał m.in. do Chreptowiczów, Kiszków, Radziwiłłów, Sayn-Wittgenstein-Ludwigsburgów i Hohenlohe-Schillingfürstów, od których majątek nabyła Lidia von Puecker primo voto Nabokov, matka Dimitra Nabokova i ciotka pisarza Vladimira Nabokova. Ostatnim właścicielem dóbr był Dymitr Nabokov. W l. 1864–1870 Maria Hohenlohe-Schillingfürst wzniosła neogotycki pałac wykorzystując pozostałości skrzydła zamku. Budynek urządziła Lidia Nabokov-Peucker. Pałac wraz z wyposażeniem zniszczono w czasie I wojny światowej, a następnie częściowo odbudowano w okresie międzywojennym. Po II wojnie światowej przebudowany pałac stał się siedzibą szkoły. Murowany, dwukondygnacyjny, na planie prostokąta, nakryty dachem dwuspadowym. Środkową część dziewięcioosiowej fasady zaakcentowano ryzalitem, którego naroża opinają lizeny podtrzymujące belkowanie oraz trójkątny przyczółek. Skrajne osie z każdej strony są cofnięte względem lica fasady. Trzy środkowe osie piętnastoosiowej elewacji ogrodowej zaakcentowano ryzalitem zwieńczonym trójkątnym przyczółkiem. Trzy skrajne osie z każdej strony są cofnięte względem lica elewacji. Wyposażenie stanowiły m.in. piece kaflowe, japońskie i tureckie meble oraz obrazy.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 245-246
• Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Гродзенская вобласць, Мінск 1986
• Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 5, Warszawa 1884 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_V) s. 393-394