Pałac Lanckorońskich

Założona w w. XVI przez rodzinę Strusiów „Z Komorowa” h. Korczak, po r. 1627 jako wiano trafiła w ręce Potockich. Ok r. 1780 dobra nabyli Lanckorońscy, którzy później przekazali włości Włodzimierzowi Baworowskiemu. Ten pod kon. w. XIX sprzedał Strusów swojemu krewnemu, Józefowi Gołuchowskiemu, którego córka wniosła wieś w związek z Piotrem Dunin-Borkowskim. Klasycystyczny pałac z kon. w. XVIII fundacji Lanckorońskich, być może według projektu Francesco Boffo. Budowla usytuowana na zboczu wzgórza, założona na rzucie prostokąta, dwukondygnacyjna, jedenastoosiowa z dwoma krótkimi skrzydłami bocznymi od strony parku, nakryta czterospadowym dachem z lukarnami. Pośrodku elewacji frontowej rozległy portyk kolumnowy nakryty masywnym przyczółkiem. Część ogrodowa wyższa od wjazdowej z obszernym tarasem w pierwszej kondygnacji, na który prowadziły dwubiegowe schody i z portykiem kolumnowym z balkonem powyżej. Po lewej galeria łącząca pałac z parterową oficyną. Obecnie rezydencja w ruinie. Dookoła pałacu park otoczony zakolem rzeki, z aleją wjazdową z gazonem, dróżkami spacerowymi oraz oranżerią.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 186-190
• Kunzek T., Przewodnik po województwie tarnopolskim, Tarnopol 1928 s. 184-187
• Rolnik 1867-1937, [Lwów 1938] (https://polona.pl/item/rolnik-1867-1937,MTUyMTE5OQ/3/#info:metadata) s. 160