Pałac

Łączynów (Lančiūnava), rejon kowieński, okręg kowieński, Litwa

Majątek Łączynów należał do rodziny Kognowickich h. Dąbrowa. Na temat istnienia pierwotnego dworu nie posiadamy żadnych informacji. Zapewne ostatni właściciel dóbr - Stanisław Kognowicki, wzniósł nowy pałac wg proj. Tadeusza Rostworowskiego. Pałac składał się z dwukondygnacyjnej, siedmioosiowej części środkowej, założonej na rzucie kwadratu i dwóch jednokondygnacyjnych, jednoosiowych części bocznych. Część środkową poprzedzał wgłębny portyk o dwóch kolumnach w wielkim porządku, na wysokich cokołach; zwieńczony ścianką attykową; boczne części tralkową balustradą. Na osi ryzalitu belweder z czterema półkolistymi oknami i iglicą w zwieńczeniu. Części boczne zwieńczone balustradą tralkową. Elewacja ogrodowa pięcioosiowa, z jednokondygnacyjnym portykiem na osi, z balkonem, z balustradą tralkową, wspartym na filarach i dwóch parach kolumn pośrodku. W zwieńczeniu elewacji ścianki attykowe. Parterowe części boczne z boniowanymi narożami, wieńczyły balustrady tralkowe. Cechą charakterystyczną były również wysokie okna w części parteru, który pełnił funkcje reprezentacyjne, zaś piętro mieszkalne. Założenie otaczał ogród założony w stylu angielskim. W parku, Zygmunt Kognowicki wzniósł w l. 60. XIX w. kaplicę na użytek mieszkańców dworu (wcześniejsza wybudowana w r. 1736 przez ks. Kazimierza Kognowickiego, w jej podziemiach mieściły się groby rodzinne; w późniejszym czasie na jej miejscu Stanisław Kognowicki wzniósł upamiętniającą to miejsce kapliczkę).

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992 s. 76-80.