Pałac

Na pocz w. XIX Łabuńki nabył Stanisław Grzębowski, następnie majątek odziedziczyła córka Teofila, zamężna z Kajetanem Karnickim. W r. 1873 Łabuńki odkupili Teodor i Jadwiga z Czackich Kaszowscy. Ich spadkobierca w okresie międzywojennym przekazał majątek Janowi Kołaczkowskiemu. Ostatnim właścicielem dóbr do r. 1944 był jego zięć, niejaki Łabęcki. Pałac klasycystyczny z pocz. w. XIX, wzniesiony według projektu Henryka Ittara (?). Murowany na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, z jedenastoosiową fasadą i portykiem kolumnowym na osi. Od strony ogrodu na całej długości balkon wsparty na dziesięciu kolumnach, z attyką w zwieńczeniu (niezachowana). Całość nakryta czterospadowym dachem z lukarnami. W r. 1831 pałac zamieniono szpital wojskowy, później odrestaurowano. Po r. 1873 wnętrze bogato wyposażone, m.in biblioteka licząca ponad 4 tys. woluminów. W pobliżu pałacu znajdowała się oficyna i stajnia, a naprzeciwko brama wjazdowa zamykająca cour d’honneur z gazonem pośrodku. Dookoła pałacu roztaczał się park krajobrazowy urządzony na pocz. w XIX. Obecnie pałac zachowany w ruinie.

Artyści i rzemieślnicy

• Ittar Henryk (1773-1850), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 315-320.
• Szykuła-Żygawska A., Wokół dworu i pałacu w Łabuńkach 1771-1944, Łabunie 2015
• Wituski M., Pałac w Łabuńkach, „Biuletyn Historii Sztuki”, 32 (1970), nr 3/4, s. 307
• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 836.