Pałac

W 1. poł. w. XIX własność Bogorodzkich, od r. 1867 dobra w rękach Hattowskic h. Kolumna, następnie jako wiano trafiły do Koziełł-Poklewskich. Pałac wzniesiony po r. 1900 według projektu Eugeniusza Szrettera w stylu elektycznym z widocznymi elementami gotyku. Bryła asymetryczna o nieregularnym planie, dwukondygnacyjna, z prawym skrzydłem parterowym. Elewację główną zaakcentowano dwoma ryzalitami, z których jeden przypominał wieżyczkę nakrytą dachem stożkowym (podobny znalazł się w lewym boku), a drugi łączył część piętrową z parterową oraz główne wejście, poprzedzone portykiem z arkadami. Elewacje częściowo pokrywały tynki (parter, ryzality i narożniki), a obramienia okien i drzwi wykonano z piaskowca. Wnętrza utrzymano w wariacji stylów romańskich, gotyckich, renesansowych i mauretańskich w duchu Alhambry, a sala balowa nosiła cechy stylu Ludwika XVI. Przed pałacem wytyczono kolisty gazon, a dalej alejkę parkową prowadzącą do sadzawki i rozlewiska rzeki. W r. 1930 we wsi utworzono kołchoz, obecnie rezydencja po remoncie.

Artyści i rzemieślnicy

• Szretter Eugeniusz (1876-1925), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s.85-89
• Urbański A., Memento kresowe, Warszawa 1929 s. 97-99
• Антипов В.Г., Парки Белоруссии, Минск 1975 s. 104-105