Pałac

Mereczowszczyzna jako część dóbr kossowskich należała m.in. do: Jana Litawora Chreptowicza, w l. 1570–11 Sanguszków-Koszyrskich, Sapiehów, Czartoryskich, Pusłowskich, Trubeckich oraz Oldenburskiego. W okresie międzywojennym majątek rozparcelowano, a przejęty przez państwo pałac przeznaczono na biura. Wandalin Pusłowski wzniósł neogotycki pałac po r. 1838 wg proj. Franciszka Jaszczołda. W czasie II wojny światowej spalony przez partyzantów, obecnie zrekonstruowany przez władze białoruskie. Neogotycki, murowany, na planie prostokąta, w części środkowej z węższymi prostokątnymi skrzydłami tworzącymi jedną linię z fasadą, w części centralnej dwukondygnacyjny. Środkową część dwudziestodziewięcioosiowej fasady wieńczy szczyt schodkowy, a jej naroża zajmują wieloboczne dwukondygnacyjne wieże. W miejscu połączeń części środkowej i skrzydeł wieloboczne wieże, a na narożach budynku wieloboczne wieżyczki. Budynek wraz z wieżami wieńczy fryz z lambrekinu, gzyms oraz krenelaż. Dekoracja i rozmieszczenie elementów architektonicznych wysuniętej części środkowej budynku oraz skrzydeł od strony ogrodu powtarza układ fasady. Pomieszczenia w układzie dwutraktowym dekorowane były m.in. sztukateriami i dziełami sztuki.

Artyści i rzemieślnicy

• Jaszczołd Franciszek (1806-1873), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 255-257
• Несцярчук Л. М., Замкі, палацы, паркі Берасцейшчыны, Мінск 2002 (https://orda.of.by/.lib/nesterchuk/zppb/0) s. 156-158
• Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 4, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IV)
• Jaroszewski T. S., O siedzibach neogotyckich w Polsce, Warszawa 1981 s. 220-222