Pałac

Dziedzictwo ks. Zbaraskich, w. XVII własność Tyszkiewiczów, później dobra w rękach Głębockich h. Doliwa. Na początku w. XIX majątek drogą wiana trafił do Korzeniowskich h. Lis. Ostatnimi właścicielami Kodni do r. 1919 byli Ledóchowscy i Steccy. Fundatorką pałacu była Anna z Głębockich Ledóchowska. Budowla powstała na początku w. XIX według planu nieznanego francuskiego architekta. Rezydencja klasycystyczna, składająca się z trzech członów: korpusu i bocznych pawilonów połączonych w całość ćwierćkolistymi galeriami, tworząc cour d'honneur. Korpus siedemnastoosiowy, dwukondygnacyjny na rzucie prostokąta, w części środkowej poprzedzony portykiem kolumnowym (ich odpowiednikami w elewacji były pilastry międzyokienne). W belkowaniu portyku fronton wsparty na kroksztynach z dekoracją heraldyczną. Podobny portyk występował w partii ogrodowej (różnił go taras ze schodami prowadzącymi do ogrodu). Okna zdobione naczółkami, w belkowaniu wydatny gzyms kroksztynowy, dach czterospadowy. Ćwierćkoliste galerie poprzedzała otwarta galeria kolumnowa zdobiona pilastrami. Pawilony parterowe na rzutach prostokątów, na osi podniesione o dodatkowe piętro. Wewnątrz pałacu m.in. obszerny westybul pokryty stiukami, salon "wielki" z dekoracyjnymi girlandami i scenami figuralnymi. Sala balowa dwukondygnacyjna z posadzką pokrytą kompozycją geometryczno-roślinną, kryształowym żyrandolem, balkonem dla orkiestry. Rezydencja niezachowana.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 213-223
• Urbański A., Memento kresowe, Warszawa 1929 s. 52-54
• Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 4, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IV) s. 241
• Stecki T. J., Z boru i stepu, Kraków 1898 s. 321-322