Pałac Kielanowskich

W r. 1848 własność Teresy Kobyłeckiej, a od lat 50. dobra Tytusa Kielanowskiego. Po jego śmierci (ok. r. 1900) wdowa, Aniela Polanowska z Moszkowa, zapisała odziedziczone włości rodzinom Rozwadowskich, Dembińskich i Komornickich, którzy gospodarowali majątkiem do r. 1939. Pałac wzniesiony w latach 1850-1860 przez Tytusa Kielanowskiego, prawdopodobnie była to budowla piętrowa z wieżą. Wewnątrz znajdowały się m.in. dwa duże salony i dwa pokoje męskie zw. „fajczarniami”, dekorowane marmurowymi rzeźbami sfinksów, tureckimi dywanami i perskimi żyrandolami. Za pomocą pergoli pałac łączył się z budynkiem gospodarczym. W pobliskim lamusie mieściła się domowa kaplica. Dookoła roztaczał się park z alejami spacerowymi, altanami, oranżeriami i cieplarniami, gdzie hodowano egzotyczne rośliny. Założenie spalono i zniszczono podczas I wojny światowej.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 56-57
• Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 4, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IV) s. 561-562