Pałac Kickich

W poł. w. XVII dobra we władaniu Wacława Zamoyskiego, a od pocz. kolejnego stulecia należały do Rafała Sarbiewskiego h. Prawdzic. W r. 1793 majątek nabył August Kicki h. Gozdawa (rodzina dzierżyła włości do II wojny światowej). Prace rozpoczęto w r. 1842 według projektu Henryka Marconiego, dokończono dopiero w r. 1882 dzięki testamentowi Kajetana Kickiego. Korpus założony na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, jedenastoosiowy, z pozornym ryzalitem na osi zaakcentowanym portykiem kolumnowym. Od strony ogrodu taras widokowy, a całość nakryta dachem czterospadowym. Przed pałacem szeroki dziedziniec z dwiema identycznymi, parterowymi oficynami po bokach. Dookoła roztaczał się park krajobrazowy. Obecnie rezydencja w rękach prywatnych.

Artyści i rzemieślnicy

• Marconi Henryk (1792-1863), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 328-334.
• Wróblewski S., Pałace hrabiego Kajetana Kickiego, „Spotkania z Zabytkami”, 36 (2012), nr 7-8, s. 30-32
• Dąbski M. et al., Przekształcenia kompozycji, dendroflora i stan ochrony zespołu pałacowo-parkowego w Orłowie Murowanym (województwo lubelskie), „Acta Scientiarum Polonorum. Formatio Circumiectus”, 15 (2016), nr 1, s. 59-67
• Rolska-Boruch I., Siedziby szlacheckie i magnackie na ziemiach zwanych Lubelszczyzną. 1500-1700, Lublin 1999 s. 230