Pałac

Pod koniec XIX w. ówczesny właściciel klucza liksniańskiego, Jan Kazimierz Józef Plater-Zyberek, wydzielił Kazimierzyszki jako samodzielny majątek dla swej córki. Ostatnią właścicielką majętności była Janina Plater-Zyberkowa. Pałac dla swej córki wzniósł Jan K. J. Plater-Zyberek. Była to budowla złożona z dwóch dwukondygnacyjnych korpusów, ustawionych na nieregularnym planie, połączonych ze sobą za pomocą krótkiego parterowego skrzydła. Przy lewym skrzydle nieznacznie podwyższonym z ryzalitem, znajdował się głęboki portyk o dwóch filarach i trzech arkadach wspierających obszerny balkon; do części parterowej dostawiono taras z ażurowa, żeliwna balustradą. Analogiczny taras był usytuowany wzdłuż części tylnej fasady ogrodowej. Jeszcze jeden taras znajdował się przy pięcioosiowej elewacji bocznej (lewej). Wszystkie narożniki pałacu wieńczyły wieżyczki sterczynowe; w części parterowej krenelaż. Nd poszczególnymi częściami pałacu dachy dwu-, trój-, lub czterospadowe. Całość otaczał park z końca XIX w.

Bilbiografia

• Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992 s. 358-360.