Pałac

Początkowo Kamieniec należal do rodziny Sielickich. W r. 1778 właścicielem był Antoni Felkerzamba, h. Koło Złamane, prezesa sądów ziemskich prowincji dźwińskiej. Majętność jako wiono przeszła w ręce Reuttów h. Gozdawa; w l. 70. XIX w. dobra należały do Michała Reutta, następnie jego syna Michała jun., żonatego z Aleksandrą Clementz. Dobra odziedziczyła ich córka, zamężna z nieznanym z imienia Wolskim. Do I wojny światowej w Kamieńcu istniała okazała rezydencja, znana z rysunku Napoleona Ordy. Była to budowla dwukondygnacyjna, jedenastoosiowa, na rzucie prostokąta, nakryta gładkim dwu- lub czterospadowym dachem z lukarnami. Do jednej z dłuższych elewacji, przylegał trójosiowy ryzalit, podniesiony o jedną kondygnację, z trójkątnym szczytem. Przylegał do niego arkadowy portyk, wspierający położony powyżej taras. W narożu jednej z elewacji ustawiono sześciokondygnacyjną, wieloboczną wieżę, z ostrołukowymi oknami i krenelażem. Pałac położony w otoczeniu parku angielskiego. Nie wiadomo kiedy został wybudowany nowy pałac, pozbawiony neogotyckich dodatków. W XX w. budowlę przebudowano i powiększono. W l. 1927-29 pałac służył jako klasztor i gimnazjum dla dziewcząt, prowadzone przez siostry Zgromadzenia Jezusa. W r. 1940 mieściła się szkoła mechanizacji Agłona, później rolnicza, a następnie liceum Jaunaglona, zamknięte w r. 2015. Obecnie nelzeży do parafii katolickiej w Agłonie.

Artyści i rzemieślnicy

• Boretti Giovanni (Jan) (1753-1833), budowniczy i architekt

Bilbiografia

• Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992 s. 314-315.
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 3, Warszawa 1882 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_III) s. 764.