Pałac Humnickich

Dwór wzmiankowany w XVIII w., wielokrotnie rozbudowywany i przekształcany. Pierwotna drewniano-murowana siedziba należała do Błońskich, a następnie Humnickich. W r. 1841 tamtejszy majątek przeszedł w ręce Kowalskich, których własnością pozostał do l. 30. w. XX. Gruntownie przekształcony w l. 60. w. XIX zapewne z inicjatywy gen. Stanisława Kowalskiego wówczas dobudowano dwie baszty od pn. Neogotycki kostium zatarty w czasie przebudowy w 2. poł. w. XX. Usytuowany pośród pozostałości parku krajobrazowego, z częściowo zachowanymi na platformie przed pałacem parterami kwiatowymi. Pałac neogotycki, murowany, na rzucie prostokąta, wnętrza dwu- i półtraktowe, dwukondygnacyjny z dostawionymi do pn. narożników trzykondygnacyjnymi basztami na rzucie koła i ośmioboku, zwieńczonymi attyką.

Bilbiografia

• Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, oprac. i red. K. Zieliński, Rzeszów 2015 s. 196-197.
• Piórecki J.,Zabytkowe ogrody i parki województwa przemyskiego, Rzeszów 1989 s. 45.