Pałac Horwattów

Dawniej gniazdo rodziny Oskierków h. Murdelio, po powstaniu listopadowym dobra skonfiskowane i przyznane gen. Sieversowi, później odkupione przez Stanisława Horwatta, którego spadkobiercy dzierżyli włości do okresu międzywojennego. Pierwotny dwór klasycystyczny wzniesiony przez Oskierków w 2. poł. w. XVIII, po którym zachowały się dwie oficyny. W jego miejscu ok r. 1850 wzniesiono murowany, piętrowy, jedenastoosiowy pałac, z ryzalitem pośrodku fasady, mieszącym tras poprzedzający wejście i balkon trzema oknami francuskimi powyżej, zwieńczony frontonem i kamienną rzeźbą rybaka, symbolizującą Dniepr. Wewnątrz rezydencji m.in. reprezentacyjny hall i sala balowa na piętrze, urządzona w stylu Ludwika Filipa. Przed pałacem rozciągał się owalny trawnik z klombem kwiatowym i alejkami spacerowymi. Obok stały jedenastoosiowe oficyny z portykami kolumnowymi w partiach środkowych. Park w stylu angielskim obejmował m.in. prywatny cmentarz Horwattów oraz sadzawkę z wyspą i ustawioną na niej altaną. Przy trakcie wiodącym z Narowli do Mozyrza stała klasycystyczna brama wjazdowa dla wozów. Kompleks niezachowany.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 68-72