Pałac Güntherów

W XVIII w. dobra rodziny Sanguszków, następnie Abramowiczów. W 1818 r. majątek zakupiony przez hr. Adama Günthera; wówczas dawny, zrujnowany pałac Sanguszków przebudowany w stylu klasycystycznym pod kierunkiem arch. Jana Borettiego. Park wokół pałacu przekomponowany w duchu romantycznym. Pałac w czasie I wojny światowej zdewastowany, wkrótce po zakończeniu wojny spalony i rozebrany. W dwudziestoleciu międzywojennym majątek przejęty przez skarb państwa i rozparcelowany. Po II wojnie światowej na terenie dawnych dóbr Güntherów urządzony kołchoz, obecnie ferma. Pałac murowany, tynkowany, na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, z podwyższoną o jedną kondygnację 5-osiową częścią środkową. Elewacje rozczłonkowane doryckimi pilastrami, okna w gładkich obramieniach, z prostymi gzymsami nadokiennymi. Fasada 11-osiowa, z wejściem głównym zaakcentowanym niewielkim daszkiem i trójkątnym gładkim frontonem nad wyższą częścią środkową. W elewacji ogrodowej do pierwszego piętra części tójkondygnacyjnej dostawiony taras wsparty na półkolistych arkadach. W jednej z elewacji bocznych wnęka z wazą i wodotryskiem.

Artyści i rzemieślnicy

• Boretti Giovanni (Jan) (1753-1833), budowniczy i architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 75-80
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 189-191
• Jankowski, Cz., Powiat oszmiański. Materiały do dziejów ziemi i ludzi, t. 2, Petersburg 1897 s. 24-69
• Федорук T., Садово-парковое искусство Белоруссии, Мінск 1989 s. 96