Pałac Dzieduszyckich

Neorenesansowy pałac Dzieduszyckich przy ul. Kurkowej (obecnie Łysenki) 15 powstał w wyniku przebudowy dawnej willi E. Winiarza wzniesionej przed r. 1849, którą w r. 1856 kupił Włodzimierz Dzieduszycki. W r. 1869 została odrestaurowana przez Wincentego Rawskiego, a następnie przebudowana i powiększona wg proj. Józefa Engela (1871-73). Obecny wygląd pałacu jest wynikiem przebudowy z l. 1902-04 dokonanej przez Władysława Halickiego, kiedy to nadbudowano drugie piętro części frontowej. Do r. 1940 w gmachu mieściły się należące do Dzieduszyckich zbiory malarstwa i kolekcja archeologiczna; obecnie jest on siedzibą ukraińskiego kontrwywiadu. Pałac składa się z dwupiętrowego, prostokątnego budynku frontowego z dwoma krótkimi skrzydłami od tyłu; do pałacu od strony pn.-wsch. przylega ponadto piętrowa oficyna. Fasadę zdobią medaliony z reliefowymi popiersiami członków rodu Dzieduszyckich oraz wybitnych artystów polskich.

Artyści i rzemieślnicy

• Engel Józef (1819-1888), architekt
• Halicki Władysław (1850-po 1939), architekt
• Rawski Wincenty I (1810-1870), architekt

Bilbiografia

• Karolczak K., Lwowski pałac Dzieduszyckich w drugiej połowie XIX wieku, [w:] Lwów. Miasto społeczeństwo kultura, t. 1, red. H. W. Żaliński, K. Karolczak, Kraków 1995, s. 62-71
• Енциклопедія Львова, t. 2, Львів 2008 s. 87-89