Pałac

Drycany nieprzerwanie od r. 1568 do początku XIX w. znajdowały się w posiadaniu rodziny von der Reck (Rueck, Ryk). Ostatnią przedstawicielką rodu była Maria, która wniosła dobra w rodzinę męża Jakuba Manteuffla. W 1883 Jan bar. Manteuffel sprzedał dobra. Pałac malowniczo położony, w otoczeniu rozległego parku, pochodził z XIX w. Była to budowla złożona na rzucie podkowy; środkowa część parterowa, dziewięcioosiowa, boczne dwukondygnacyjne, o krótkich ramionach otwierających się na dziedziniec wejściowy. Główną część nakrywał wysoki dach dwuspadowy, zaś skrzydła trójspadowy. Do elewacji frontowej był dostawiony płytki ryzalit z czterokolumnowym portykiem; po obu jego stronach były rozmieszczone symetrycznie nisze z okna. We wnętrzu parter pełnił funkcje reprezentacyjne, piętro służyło celom mieszkalnym. Na temat wyposażenia nie posiadamy żadnych informacji.

Bilbiografia

• Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992 s. 303-304.
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 2, Warszawa 1881 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_II) s. 117.