Pałac Czapskich

Dobra w XVI w. w posiadaniu książąt Holszańskich, następnie Radziwiłłów. W k. XVIII w. wniesione w wianie Franciszkowi Stanisławowo Hutten-Czapskiemu. W rękach Czapskich do II wojny światowej. W Nowosiółkach zapewne w pocz. XIX w. założony park krajobrazowy wokół dworu. Dwór rozebrany w k. XIX w., na jego miejscu wzniesiony przez Adama Czapskiego jun. duży eklektyczny pałac, spalony w czasie I wojny światowej. W parku w kępie drzew zachowane fragmenty strzaskanych kolumn. Pałac zbudowany na niewielkim wzniesieniu nad większym stawem, na pn. brzegu rzeki Oszmianki. Murowany, dwukondygnacyjny na wysokich suterenach, złożony z 11-osiowego korpusu głównego i dwóch bocznych trójosiowych skrzydeł skomponowanych jako ryzality. Od frontu pośrodku trójosiowy ryzalit poprzedzony kolumnowym portykiem, nad którym balkon. Elewacja ogrodowa poprzedzona szerokim tarasem dostępnym z ogrodu dwoma biegami schodów.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 252-3
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 150