Pałac

Od kon. w. XVIII dobra należały do Pawła Łęskiego, którego potomkowie dzierżyli włości do okresu międzywojennego, kiedy trafiły do rodziny Niezabytowskich. Pałac klasycystyczny, drewniany na podmurówce, otynkowany, założony na planie prostokąta, z portykiem kolumnowym na osi fasady, zwieńczonym frontonem. Dookoła rozciągał się park krajobrazowy. Obiekt niezachowany.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 35-36
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 1, Warszawa 1880 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/). s. 639