Pałac

Miejscowość od poł. XVIII w. należała do rodziny Dunin-Jundziłłów h. Łabędź. Ostatnia przedstawicielka rodu Maria w r. 1858 poślubiła Stanisława Sołtana. W rękach rodziny majątek pozostał do r. 1939, a ostatnim właścicielem był Bohdan Sołtan. Budowę dworu rozpoczął zapewne Tadeusz Dunin-Jundziłł w poł. XVIII w., a ukończył jego syn Franciszek. Przy ścianach szczytowych pałacu dostawiono dwie oficyny. Była do budowla murowana, na planie prostokąta, dwukondygnacyjna, dziewięcioosiowa, nakryta dachem dwuspadowym z lukarnami. Elewacja frontowa na osi z trójosiowym pseudoryzalitem zwieńczonym trójkątnym tympanonem. Portyk trójosiowy, na boniowanych arkadach zamkniętych ćwierćkoliście, na nim taras z kamienną balustradą. W tympanonie dekoracja sztukatorska z panopliami i dwoma tarczami z h. Łabędź (Jundziłłów) i Trzywdar (Burzyńskich); całość otacza dekoracyjny fryz. Elewacja ogrodowa poprzedzona tarasem z prowadzącymi do niego jednobiegowymi schodami. Wnętrze podzielone na trakty: frontowy o funkcjach reprezentacyjnych, ogrodowy mieszkalnych; na osi założenia salon. Wyposażenie zostało zniszczone w w czasie I wojny światowej, a część wywiezionych obrazów została zniszczona po r. 1939. Przed portykiem znajdował się gazon z rabatami kwiatowymi z usytuowano na osi murowaną bramą wjazdową. Po jej bokach zlokalizowano budynki gospodarcze. Założenie otaczał kilkuhektarowy park.

Bilbiografia

• Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992 s. 26-30.