Pałac Biszewskich

Dobra pierwotnie rodziny Ostrowskich, później Hylzenów, w 2 poł. XVIII w. Buczyńskich. Majątek zakupiony w 1863 r. przez Jerzego Biszewskiego; w rękach rodziny do wybuchu II woju światowej. Neorenesansowy pałac zbudowany na przełomie XIX i XX w. przez Józefa Biszewskiego, wg. proj. arch. Tadeusza Rostworowskiego. Wokół pałacu założony park krajobrazowy, w parku wzniesiona oficyna, liczne pawilony parkowe oraz budynki w gospodarczej części majątku. W 1919 r. pałac częściowo, w okresie dwudziestolecia międzywojennego remontowany. Po II wojnie światowej w pałacu urządzona szkoła. Budynek obecnie odrestaurowany. Pałac usytuowany nad brzegiem stawu. Murowany, otynkowany, założony na planie prostokąta, z ryzalitem i wieżą w pn. narożniku, dwukondygnacyjny, na wysokich widnych suterenach.Dłuższe elewacje frontowa 7-osiowa, z trójosiowymi centralnymi pseudoryzalitami poprzedzonymi szerokimi kolumnowymi portykami, nad którymi balkony. Elewacje w dolnej kondygnacji dekorowane boniowaniem, w górnej kondygnacji ograniczonym do narożny. Nad oknami górnej kondygnacji półkoliste naczółki. Wieża czworoboczna, trójkondygnacyjna, kryta dachem namiotowym. Przy krótszej płd.-zach. elewacji 5-boczny ryzalit dźwigający balkon.

Artyści i rzemieślnicy

• Rostworowski Tadeusz (1862-1928), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 197-203
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 206-9
• Збор помнiкаў гiсторыi i культуры Беларусі. Віцебская вобласць, Мінск 1985 s. 329