Pałac Bielskich

W w. XIX własność Teleżyńskich. Na początku w. XX wieś kupił Kswery Bielski h. Jelita, po którym odziedziczył ją syn Jan – właściciel dóbr do r. 1945. Pałac klasycystyczny z pocz. w. XIX, założony na planie prostokąta, murowany, dwukondygnacyjny, jedenastoosiowy, z portykiem kolumnowym na osi. Na skrajach fasady dwa ryzality zwieńczone trójkątnymi przyczółkami. W elewacji ogrodowej ryzalit z tarasem i półkoliście zamkniętymi oknami. Dwór nakryty gładkim dachem naczółkowym. Przy obu krótszych bokach budowli wzniesiono murowane dobudówki (oszklona prawa służyła jako ogród zimowy). Obok pałacu parterowa oficyna, wysoki spichlerz z portykiem kolumnowym na osi oraz stajnia, portykiem kolumnowym w bocznej elewacji. Na tyłach pałacu rozciągał się ogród francuski złożony ze starannie zaaranżowanych gazonów, klombów i żywopłotów, a dalej rozległy park angielski. Założenie przetrwało II wojnę światową, obecnie w ruinie.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 246-249
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 12, Warszawa 1892 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XII/) s. 577-578
• Bombera Z., Życie i pamięć, Warszawa 2012