Pałac

Bielica (ob. Stara Bielica) (Старая Беліца), rejon sieneński, obwód witebski, Białoruś

Do r. 1917 własność Świackich h. Ślepowron (Dewoyno). Pałac wzniesiony na pocz. w. XIX, później przebudowany i powiększony. W sej pierwotnej postaci była to budowla na rzucie prostokąta z wysokimi suterenami, parterowa z częścią środkową piętrową, podkreśloną przez ryzalit z portykiem i drzwiami wejściowymi oraz półkolistymi oknami. Górną kondygnację zamykał trójkątny szczyt z kartuszem herbowym. Na obu krańcach fasady znajdowały się dodatkowe, piętrowe ryzality, ujęte w lizeny i zamknięte trójkątnymi szczytami. Elewacja ogrodowa niemal identyczna, z półkolistym ryzalitem na osi. Okna prostokątne, dachy dwu- i czterospadowe. W latach 1909-1911 według projektu Władysława Mieczkowskiego do lewego skrzydła dobudowano dwukondygnacyjna, ośmioboczną wieżę, dekorowaną boniami i lizenami oraz poprzedzoną portykiem kolumnowym. Dookoła pałacu rozciągał się park z ogrodem kwiatowym. Obecnie po założeniu ostały się ruiny wieży i fragmenty murów.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 281-285
  • Збор помнiкаў гiсторыi i культуры Беларусі. Віцебская вобласць, Мінск 1985