Pałac Balińskich

Majątek położony na płd. brzegu rzeki Mereczanki, w płd.-zach. części miasteczka. Od 2 poł. XVI w. rozległe dobra Jaszuny w rękach rodziny Radziwiłłów, w 1811 r. zakupione przez Ignacego Balińskiego; własność Balińskich do 1939 r. Po II wojnie światowej w majątku urządzony kołchoz. Budynki poddane restauracji w l. 2013-5. Klasycystyczny pałac wzniesiony przez Michała Balińskiego na miejscu starego drewnianego dworu w l. 1824-28 wg proj. arch. Karola Podczaszyńskiego, rozbudowany o ośmioboczny pawilon w l. 1875-6 wg proj. arch. Apolinarego Mikulskiego. Pałac murowany, tynkowany, na planie prostokąta, piętrowy, kryty niskim dachem czterospadowym. 9-osiowa fasada poprzedzona portykiem z trzema arkadami na parterze i balkonem na piętrze, zwieńczonym trójkątnym naczółkiem dźwiganym przez 4 masywne kolumny. Balkon wsparty na filarach i kolumnach na osi elewacji ogrodowej. Od pn. dostawiony ośmioboczny, piętrowy pawilon połączony z korpusem głównym krótkim piętrowym łącznikiem. Elewacje pawilonu rozczłonkowane pilastrami, dekorowane boniowaniem, zwieńczone fryzem tryglifowym. Na dachu belweder.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 152-7
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 302-6
• https://kvr.kpd.lt/#/static-heritage-detail/8db87dd0-a601-4414-ae87-5d93580ce1a3 [dostęp: 15.03.2021]