Pałac Badenich

Od r. 1582 miasto królewskie, w 2 poł. w. XVIII włości hr. Mierów h. własnego. Ok r. 1850 Henryk Mier zapisał klucz buski swej żonie, Annie z Wiererów, która następnie przekazała je swym siostrzeńcom, Kazimierzowi i Stanisławowi Badenim. Ich spadkobiercy dzierżyli majątek do r. 1939. Pałac wzniesiony przez Wojciecha Miera w r. 1810, przebudowany przez Badenich w 2 poł. w. XIX. Obiekt na rzucie prostokąta, dwukondygnacyjny, z dziewięcioosiowym korpusem i lekko cofniętymi, trójosiowymi skrzydłami bocznymi. Dominantę części głównej stanowił portyk kolumnowy nakryty trójkątnym przyczółkiem. W elewacji ogrodowej korpus flankowały dwa pseudoryzality, a część środkową zaakcentowano półkolistym tarasem kamiennym z balkonem powyżej. Pałac nakrywały dachy cztero- i trójspadowe. Wewnątrz na reprezentacyjne piętro prowadziła klatka schodowa autorstwa Piotra Witalisa Warasimowicza. Podczas I wojny światowej rezydencja splądrowana przez wojska rosyjskie, odbudowany w latach 30. w. XX. Obecnie w rękach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Ukrainy.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 10-13
• Schneider A., Miasto Busk, Wenecja polska, „Dziennik Literacki”, 15 (1866), nr 44-48, s. s. 762‐763
• Tomkiewicz-Dimter M., Królewskie Wolne Miasto Busk, jego dzieje, Tarnów 1988
• Kunzek T., Przewodnik po województwie tarnopolskim, Tarnopol 1928 s. 92-99